Κήλες και κήλη των αθλητών!

Μια κήλη εμφανίζεται όταν ένα όργανο ή ιστός προβάλλει μέσω μιας οπής ή ενός αδύναμου σημείου του κοιλιακού τοιχώματος, δημιουργώντας μια προπέτεια (εξόγκωμα) την οποία ο πάσχων, σε αρχικά στάδια, αντιλαμβάνεται με την αφή και μόνον όταν βρίσκεται σε όρθια θέση.

Προκαλεί πόνο, ο οποίος γίνεται εντονότερος με την άρση βάρους, μετά από κούραση, με το βήχα ή το φτέρνισμα.

Η αιτία δημιουργίας της είναι ο συνδυασμός πίεσης και αδύναμου σημείου, η πίεση δηλαδή ωθεί το όργανο ή τον ιστό να περάσει από το αδύναμο σημείο ή την οπή. Η πίεση μπορεί να προκληθεί από παχυσαρκία, εγκυμοσύνη, άρση βάρους, δυσκοιλιότητα και επίμονο βήχα, ενώ η αποδυνάμωση του κοιλιακού τοιχώματος οφείλεται σε πλήθος παραγόντων, όπως π.χ.

η υπερπροσπάθεια, η κακή διατροφή αλλά και γονιδιακά αίτια. Τέλος, μπορεί να δημιουργηθεί από τραυματισμό ή μετά από κάποια χειρουργική επέμβαση.

Εάν το όργανο που προβάλλει είναι τμήμα του εντέρου υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί περίσφιξη που εάν δεν χειρουργηθεί άμεσα μπορεί να οδηγήσει σε ισχαιμία και νέκρωση του εντέρου. Γι’ αυτό, εάν ο πάσχων νοιώσει έντονο, οξύ και επίμονο πόνο πρέπει να απευθυνθεί άμεσα σε χειρουργό.

Όσον αφορά τα είδη των κηλών της ευρύτερης κοιλιακής χώρας, διακρίνονται, ανάλογα με το σημείο που εντοπίζονται ή την αιτία που την προκάλεσε σε :

  • Επιγαστρική, η οποία προκαλείται από εξασθένιση των ιστών μεταξύ των μυών που βρίσκονται στη γραμμή στέρνου-ομφαλού.
  • Ομφαλοκήλη, η οποία οφείλεται στη διάνοιξη του ομφαλικού δακτυλίου.
  • Βουβωνοκήλη, η οποία οφείλεται στην πρόπτωση ενδοκοιλιακού οργάνου δια του έσω στομίου του βουβωνικού πόρου ή από κοντινό στο έσω στόμιο σημείο.
  • Μηροκήλη, η οποία εμφανίζεται κάτω από τη βουβωνική χώρα, στο ριζομήριο, και αποτελεί πρόπτωση του σπλάχνου μέσω του μηριαίου δακτυλίου.
  • Μετεγχειρητική κήλη, η οποία εμφανίζεται μετά από ανοιχτές χειρουργικές επεμβάσεις και η πρόπτωση του οργάνου γίνεται μέσω της τομής προηγούμενης επέμβασης.
  • Η κήλη των αθλητών, η οποία εμφανίζεται κυρίως σε επαγγελματίες αθλητές αλλά και «αθλητές του σαββατοκύριακου» που κάνουν απότομες στροφές του κορμού.

Ο πόνος εντοπίζεται στη βουβωνική χώρα, στον προσαγωγό ακόμα και στους όρχεις, επιδεινώνεται με το βήχα, το φτέρνισμα και γενικά με ό,τι προκαλεί ενδοκοιλιακή πίεση. Σε αρχικά στάδια ο πάσχων είναι σε θέση να αθλείται αλλά σταδιακά χάνει αυτή την ικανότητα.

Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες κήλες, δεν δημιουργεί προπέτεια (εξόγκωμα) στο κοιλιακό τοίχωμα, αλλά είναι ένα σχίσιμο στον κοιλιακό μυ, γεγονός που κάνει δύσκολη τη διάγνωση. Η δυσκολία έγκειται και στο ότι πόνος στη βουβωνική χώρα μπορεί να προκληθεί από πλήθος προβλημάτων, όπως τραυματισμός στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, πάθηση στο ισχίο, στην κοιλιά ή στο ουροποιητικό σύστημα.

Μια ένδειξη ότι ο αθλητής πάσχει από το συγκεκριμένο είδος κήλης είναι ότι ο χρόνιος πόνος στη βουβωνική χώρα επιδεινώνεται μόνο κατά τη διάρκεια της αθλητικής δραστηριότητας.

Για την θεραπεία της κήλης των αθλητών η αρχική επιλογή είναι συντηρητική με τη λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, ανάπαυση και φυσικοθεραπεία και αργότερα στην αποκατάσταση της φυσικής κίνησης του προσαγωγού, 6-8 εβδομάδες μετά τον τραυματισμό.

Σε γενικές γραμμές όμως η συντηρητική αντιμετώπιση προσφέρει μόνο προσωρινή ανακούφιση του πόνου και η οριστική λύση δίνεται μόνο με εξωπεριτοναϊκή αποκατάσταση της περιτονίας και τοποθέτηση πλέγματος, η οποία γίνεται λαπαροσκοπικά μέσω 3 μικροτομών 5 χιλιοστών.

Η διαδικασία είναι απλή, η νοσηλεία δεν ξεπερνά τη μία ημέρα και η πλήρης επανένταξη τις 6-8 εβδομάδες.

Όσον αφορά την χειρουργική αποκατάσταση κάθε είδους κήλης είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η λαπαροσκοπική μέθοδος υπερτερεί έναντι του ανοιχτού χειρουργείου, λόγω απουσίας μετεγχειρητικών φλεγμονών και λοιμώξεων και περιορισμού της πιθανότητας επανεμφάνισης της κήλης σε ποσοστό κάτω του 1%.

Παράλληλα ο ασθενής νοιώθει ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο, νοσηλεύεται μόνο για μία ημέρα και η επάνοδος στις καθημερινές ασχολίες του είναι κατά πολύ συντομότερη απ’ ότι εάν υποβαλλόταν σε ανοιχτή επέμβαση.

Όζοι του Θυρεοειδούς!

Μπορεί να ποικίλλει σε μέγεθος, από μπιζέλι μέχρι μπαλάκι του γκολφ ή και μεγαλύτερος.
Όπως και η βρογχοκήλη, οι όζοι του Θυρεοειδούς ανακαλύπτονται συνήθως τυχαία, ενώ κοιτάτε το λαιμό σας στον καθρέφτη. Αν αιμορραγήσει μπορεί να προκαλέσει πόνο κι έτσι να σας τραβήξει την προσοχή.
Ποια προβλήματα δημιουργούν στον οργανισμό; Ποια είναι τα ύποπτα συμπτώματα;
Οι μονήρεις όζοι του θυρεοειδούς είναι συχνοί και μπορεί να εμφανισθούν σε οποιαδήποτε ηλικία, στις γυναίκες συχνότερα απ’ότι στους άνδρες.
Εναλλακτικά, ένας όζος μπορεί να ανακαλυφθεί κατά την διάρκεια κλινικής εξέτασης για άσχετο λόγο, παρότι εσείς δεν τον είχατε παρατηρήσει ποτέ. Οι περισσότερες γυναίκες είναι ευαισθητοποιημένες ως προς την σημασία ενός οζιδίου στον μαστό και είναι φυσικό να πιστεύουν ότι αντίστοιχα ένας όζος του θυρεοειδούς πιθανώς να σημαίνει κακοήθεια. Ο γιατρός σας θα σας παραπέμψει σε ενδοκρινολόγο. Στην πραγματικότητα όμως η μεγάλη πλειοψηφία των όζων δεν είναι κακοήθεις.
 
Διάγνωση: Εάν έχετε μονήρη όζο του θυρεοειδούς οι εξετάσεις αίματος θα δείξουν φυσιολογικές τιμές Τ3, Τ4, και TSH, δηλαδή ευθυρεοειδισμό. Εξαίρεση αποτελεί το «τοξικό αδένωμα» όπου θα δείξουν υπερθυρεοειδισμό. Ο ενδοκρινολόγος θα σας εξετάσει προσεκτικά γιατί με την ψηλάφηση του θυρεοειδούς οι μισοί από τους ασθενείς που πιστεύουν ότι έχουν μονήρη όζο διαπιστώνεται ότι έχουν στην πραγματικότητα γενικευμένη οζώδη διόγκωση του αδένα, γνωστή ως πολυοζώδη βρογχοκήλη. Στην περίπτωση αυτή θα σας καθησυχάσει ότι δεν πρόκειται για κάτι σοβαρό.
Όσοι χρειάζονται περαιτέρω έλεγχο μπορεί να υποβληθούν σε απλή ακτινογραφία, υπερηχογράφημα ή σπινθηρογράφημα, αλλά η σημαντικότερη εξέταση είναι η παρακέντηση του όζου με λεπτή βελόνα.
Η εξέταση είναι τεχνικά απλή, γρήγορη κι αν κριθεί απαραίτητο μπορεί να επαναληφθεί δύο και τρεις φορές, αφού δεν προκαλεί πόνο ή ιδιαίτερη ενόχληση. Η FNA αποτελεί σίγουρα ένα από τα σπουδαιότερα επιτεύγματα στην αντιμετώπιση ατόμων με νοσήματα του θυρεοειδούς. Ενώ κατά το παρελθόν η πλειοψηφία εκείνων που είχαν μονήρεις όζους υποβαλλόταν σε χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς, στις μέρες μας πολλές εγχειρήσεις μπορούν να αποφευχθούν με την απλή εξέταση ενός μικρού δείγματος θυρεοειδικών κυττάρων που λαμβάνεται στο εξωτερικό ιατρείο.
 
Θεραπεία: Οι καλοήθεις όζοι μπορεί να συνεχίσουν να αυξάνονται σε μέγεθος για χρόνια και τελικά να γίνουν τόσο μεγάλοι που να χρειαστεί χειρουργική αφαίρεση για αισθητικούς λόγους. Εάν ανησυχείτε έντονα για την πιθανότητα ο όζος σας να κρύβει κακοήθεια, ο ενδοκρινολόγος σας μπορεί τελικά να συστήσει χειρουργική αφαίρεση και παθολογοανατομική εξέταση ώστε το ερώτημα να λυθεί οριστικά.

Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας: Τα παιδιά στο επίκεντρο – Τι να κάνουν οι γονείς

Για πρώτη φορά στην ιστορία του ανθρώπου παρατηρείται στις μέρες μας το απίστευτο φαινόμενο οι παχύσαρκοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο να είναι περισσότεροι από τους λιποβαρείς.

Ταυτόχρονα η παιδική και εφηβική παχυσαρκίααυξάνεται ραγδαία, ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, σύμφωνα με στοιχεία από τα Ηνωμένα Έθνη όπως αυτά παρουσιάστηκαν πριν από τη δεύτερη ετήσια Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας, σήμερα, Τρίτη 11 Οκτωβρίου.

Η Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας καθιερώθηκε μόλις πέρυσι, παρά το γεγονός ότι η παχυσαρκία είναι αποδεκτή σχεδόν από όλους τους ειδικούς πλέον ως “παγκόσμια επιδημία”.

Δείτε μερικά στοιχεία για την παχυσαρκία:

  • Η παγκόσμια παχυσαρκία έχει υπερδιπλασιαστεί σε σχέση με το 1980.
  • Το 2014, πάνω από 1,9 δισεκατομμύρια ενήλικες ήταν υπέρβαροι. Από αυτούς πάνω από 600 εκατομμύρια (13% του παγκόσμιου πληθυσμού) ήταν παχύσαρκοι.
  • 3,4 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο εξαιτίας του υπερβολικού βάρους και της παχυσαρκίας.
  • Η παχυσαρκία βρίσκεται σε άνοδο στις αστικές περιοχές χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος χώρες.
  • Το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων στον πλανήτη ζει σε χώρες όπου τα προβλήματα υγείας εξαιτίας που συνδέονται με το υπερβολικό σωματικό βάρος σκοτώνουν περισσότερους ανθρώπους από ό,τι τα προβλήματα υγείας που συνδέονται με το χαμηλό (κάτω του φυσιολογικού) σωματικό βάρος.
  • 41 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα το 2014. Σχεδόν τα μισά από αυτά ζουν στην Ασία.
  • Ακόμα και στην Αφρική, που τόσο ταλαιπωρείται από την ασιτία, την φτώχεια και τις ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης, ο αριθμός των παιδιών που είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα σχεδόν διπλασιάστηκε από το 1990 (από 5,4 εκατ. έφτασε τα 10,6 εκατομμύρια).
  • Τα παχύσαρκα παιδιά βιώνουν δυσκολίες στην αναπνοή, αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων, υπέρταση, πρώιμους δείκτες καρδιαγγειακής νόσου και μειωμένης αντίστασης στην ινσουλίνη, καθώς και ψυχολογικές επιπτώσεις.
  • Η Μ.Βρετανία έχει το υψηλότερο επίπεδο παχυσαρκίας στη δυτική Ευρώπη, μπροστά από χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Ισπανία και η Σουηδία, σύμφωνα με μια έκθεση του 2013.
  • Μάλιστα, τα επίπεδα παχυσαρκίας στη Βρετανία έχουν υπερτριπλασιαστεί τα τελευταία 30 χρόνια και, σύμφωνα με τις τρέχουσες εκτιμήσεις, περισσότερο από το ήμισυ του πληθυσμού αναμένεται να είναι παχύσαρκο μέχρι το 2050.

Παχυσαρκίας: Φέτος, το κεντρικό μήνυμα αφορά τα παιδιά

Με τους ειδικούς να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις μελλοντικές επιπτώσεις της παχυσαρκίας στην δημόσια υγεία, το φετινό μήνυμα για την σημερινή παγκόσμια ημέρα εστιάζει στα παιδιά και την παιδική παχυσαρκία. Στόχος είναι να σταθεροποιήσουμε και σταδιακά να μειώσουμε την αυξητική -αυτήν τη στιγμή- τάση της παιδικής παχυσαρκίας, ώστε μελλοντικά οι νέοι και οι μεγαλύτεροι άνθρωποι να είναι πιο υγιείς.

Πώς θα καταλάβετε από βρεφική ηλικία αν το παιδί έχει τάσεις παχυσαρκίας

Οι παιδίατροι συνήθως ξεκινούν να εξετάζουν τα παιδιά για ενδεχόμενο κίνδυνο παχυσαρκίας από την ηλικία των 2 ετών και μετά, αλλά μια νέα μελέτη δείχνει ότι η παιδική παχυσαρκία είναι προβλέψιμη ακόμη και από την ηλικία των 6 μηνών.

Η παιδική παχυσαρκία αυξάνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς τα τελαυταία χρόνια. Τώρα, ερευνητές από το Νοσοκομείο Παίδων στο Σινσινάτι των ΗΠΑ διαπίστωσαν, ότι η μέτρηση του Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) του παιδιού από την βρεφική ηλικία των 6 μηνών, θα μπορούσε να “προειδοποιήσει” γονείς και παιδιάτρους για τάσεις παχυσαρκίας του παιδιού σε πρώιμη ηλικία.

Οι συγγραφείς ανέφεραν ότι οι αξιολογήσεις του ΔΜΣ στα παιδιά που αργότερα γίνονται σοβαρά παχύσαρκα μέχρι την ηλικία 6 ετών, διαφέρουν από τα παιδιά που παραμένουν σε κανονικό βάρος, και αυτό αρχίζει να φαίνεται από την ηλικία των 4 μηνών!

“Βρήκαμε σε αυτή τη μελέτη ότι τα πρότυπα ανάπτυξης διαφέρουν σε ηλικία 6 μηνών στα παιδιά που γίνονται σοβαρά παχύσαρκα”, είπε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δρ Allison Smego, από το τμήμα Ενδοκρινολογίας στο Νοσοκομείο Παίδων του Σινσινάτι.

Κρίσιμη η ηλικία 10-16 ετών για την τάση προς παχυσαρκία

Η τάση αρκετών εφήβων να παχαίνουν, μπορεί να εξηγηθεί εν μέρει από μια νέα απρόσμενη βρετανική επιστημονική ανακάλυψη: ότι ο αριθμός των θερμίδων που οι έφηβοι καίνε, πέφτει απότομα για ένα μεγάλο διάστημα. Μετά από κάποια χρόνια, ο μεταβολισμός τους επανέρχεται στο κανονικό του επίπεδο και η καύση των θερμίδων αυξάνεται ξανά.

Ο οργανισμός ενός εφήβου καίει εκ φύσεως περίπου 1.600 θερμίδες τη μέρα για να διατηρεί τη θερμοκρασία του, να αναπνέει, να σκέπτεται κ.α.

Μετά την ηλικία των 5 ετών η καύση θερμίδων σταδιακά αυξάνεται, αλλά η νέα μελέτη δείχνει ότι μετά τα 10 χρόνια «μπαίνει φρένο» ξαφνικά, με συνέπεια οι έφηβοι να γίνονται πιο ευάλωτοι στην παχυσαρκία. Όμως από την ηλικία των 16 ετών και μετά, η καύση των θερμίδων αυξάνεται και πάλι.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τέρενς Γουίλκιν της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Έξετερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό παχυσαρκίας “International Journal of Obesity”, βρήκαν ότι σε φάση ανάπαυσης οι 15χρονοι καταναλώνουν καθημερινά 400 έως 500 θερμίδες λιγότερες από τους δεκάχρονους – μία σημαντική μείωση στον ρυθμό μεταβολισμού της τάξης περίπου του 25%.

Έτσι, όταν φθάνουν στην εφηβεία τα αγόρια και τα κορίτσια, εμφανίζουν μια απότομη μείωση στον αριθμό θερμίδων που καίνε και μάλιστα σε μια εποχή που θα περίμενε κανείς να εμφανίζουν το αντίθετο, δηλαδή αύξηση στην καύση των θερμίδων λόγω της φάσης ανάπτυξης που βρίσκονται.

Πηγή: iatropedia.gr

 

Αιμορροΐδες: Όλες οι βασικές αρχές για να μην έχετε πρόβλημα

Για κάθε πρόβλημα υγείας που έχουμε είναι σώφρον να παίρνουμε πάντα την γνώμη ενός γιατρού. Αλλά υπάρχουν και ορισμένα ήσσονος σημασίας προβλήματα, τα οποία μπορούμε να αντιμετωπίσουμε στο σπίτι και να πάμε στο γιατρό μόνο αν δεν βλέπουμε καλυτέρευση.

Όσον αφορά τις αιμορροΐδες λοιπόν, πολλές από τις ακόλουθες συμβουλές θα σας βοηθήσουν να αποφύγετε τη δυσκοιλιότητα και να μειώσετε τα δυσάρεστα συμπτώματα. Είναι τρόποι για να προλάβετε τις αιμορροΐδες πριν διογκωθούν πολύ.

Αιμορροΐδες: Πώς θα μειώσετε τον πόνο και την φαγούρα

  • Κάντε ζεστά μπάνια. Μουλιάστε σε μια μπανιέρα με ζεστό νερό για περίπου 15 λεπτά κάθε φορά. Κάντε το δύο ή τρεις φορές την ημέρα και μετά από κάθε φορά που έχετε… κίνηση του εντέρου. Αν θέλετε να πλύνετε την περιοχή, χρησιμοποιήστε σαπούνι χωρίς πρόσθετα αρώματα και μην τρίβετε, ούτε στο καθάρισμα, ούτε στο στέγνωμα.
  • Ειδικά μαντηλάκια και κρέμες. Είναι διαθέσιμα στα φαρμακεία και μπορούν να απαλύνουν τον πόνο και την φαγούρα χωρίς παρενέργειες. Μην χρησιμοποιείτε μαντηλάκια με υδροκορτιζόνη για περισσότερο από μία εβδομάδα, εκτός αν ο γιατρός σας το επιτρέψει.
  • Βάλτε κρύα επιθέματα. Βάλτε ένα μικρό κρύο επίθεμα στην περιοχή αρκετές φορές την ημέρα. Θα μουδιάσει το σημείο και θα μειώσει τον πόνο και το πρήξιμο για λίγο.
  • Παυσίπονα. Ένα απλό παυσίπονο, όπως η ακεταμινοφαίνη, η ασπιρίνη και η ιβουπροφαίνη, θα σας βοηθήσουν με τον πόνο.
  • Μην ξύνετε την περιοχή. Μπορεί να βλάψετε το δέρμα και εντείνετε τον ερεθισμό και τη φαγούρα.
  • Βαμβακερά εσώρουχα. Να φοράτε χαλαρά, μαλακά εσώρουχα, κατά προτίμηση από βαμβάκι. Επιτρέπουν στην περιοχή να αερίζεται καλύτερα και εμποδίζουν την ανάπτυξη υγρασίας, η οποία μπορεί να ενοχλεί τις αιμορροΐδες σας.

Αιμορροΐδες: Τι πρέπει να θυμάστε όταν πηγαίνετε στην τουαλέτα

  • Περιορίστε όσο είναι δυνατόν τον συνολικό χρόνο που κάθεστε στην λεκάνη. Αν περάσουν λίγα λεπτά και δεν μπορείτε να ενεργηθείτε, μην περιμένετε και μην πιέζετε την κατάσταση. Προσπαθήστε να βρείτε μια ρουτίνα, όπου θα πηγαίνετε στην τουαλέτα την ίδια ώρα κάθε μέρα.
  • Απαλές κινήσεις. Αν το χαρτί τουαλέτας σας ενοχλεί, δοκιμάστε να το βρέξετε ελαφρά πριν το χρησιμοποιήσετε, ή δοκιμάστε μωρομάντηλα χωρίς οινόπνευμα.
  • Μην το… κρατάτε. Όταν αισθάνεστε ότι έχετε ανάγκη να πάτε στην τουαλέτα, κάντε το. Μην περιμένετε για κάποια “καλύτερη στιγμή”, ή μέρος. Τα κόπρανα μπορεί να συσσωρευθούν στο παχύ έντερο και αυτό θα σας δυσκολέψει ακόμα περισσότερο, όταν πάτε στην τουαλέτα. Πηγαίνετε όσο πιο σύντομα μπορείτε, όταν νιώθετε την ανάγκη.
  • Θέση καθίσματος στην λεκάνη. Βάλτε ένα μικρό σκαμνάκι, ή μια στοίβα από βιβλία κάτω από τα πόδια σας όταν πηγαίνετε στην τουαλέτα. Μειώνοντας τη γωνία στα γόνατα όπως κάθεστε στην τουαλέτα, αλλάζετε και τον τρόπο που γίνονται οι κινήσεις του εντέρου, οι οποίες γίνονται με πιο φυσικό τρόπο.

Αιμορροΐδες: Τι να θυμάστε γενικότερα

  • Διατροφή με πολλές ίνες. Οι ίνες οδηγούν σε πιο μαλακά κόπρανα, τα οποία κινούνται ευκολότερα στο έντερο και σας δυσκολεύουν λιγότερο, όταν πάτε στην τουαλέτα. Τροφές με πολλές ίνες είναι τα όσπρια, το ψωμί ολικής αλέσεως, τα δημητριακά, καθώς και τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Μπορείτε επίσης, σε συνεννόηση με το γιατρό σας, να δοκιμάσετε ένα συμπλήρωμα διατροφής, αν δεν μπορείτε να πάρετε αρκετές ίνες από τη διατροφή σας.
    Πίνετε πολλά υγρά. Μείνετε καλά ενυδατωμένοι για να διατηρήσετε τα κόπρανα μαλακά, ώστε να είναι πιο εύκολο να τα αποβάλλετε. Το νερό είναι η καλύτερη επιλογή. Πίνετε άφθονο όλη την ημέρα. Επίσης, ο χυμός από δαμάσκηνα είναι ένα φυσικό καθαρτικό και μπορεί να σας βοηθήσει πολύ.
  • Τακτική άσκηση. Ακόμα και το γρήγορο περπάτημα για 20-30 λεπτά κάθε μέρα σας βοηθάει με την σωστή και τακτική κίνηση του εντέρου.
  • Καλές αναπνοές στην άσκηση! Ακόμα και αν δεν το συνειδητοποιείτε, είναι σύνηθες να κρατάτε την αναπνοή σας, καθώς κάνετε ασκήσεις πίεσης, έλξης, ή κάποια επίπονη άσκηση. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει τον πόνο από τις αιμορροΐδες και να αυξήσει την αιμορραγία.
  • Χρησιμοποιήστε ένα μαξιλαράκι καθίσματος. Καθίστε σε ένα μαξιλάρι αντί για μια σκληρή επιφάνεια. Θα διευκολύνει το πρήξιμο στις αιμορροΐδες που ενδεχομένως ήδη έχετε. Μπορεί επίσης να βοηθήσει στην πρόληψη σχηματισμού νέων.
  • Κάντε διαλείμματα από την καθιστική στάση. Εάν πρέπει να κάθεστε για μεγάλο χρονικό διάστημα (πχ στην δουλειά σας), μην ξεχνάτε να σηκώνεστε όρθιοι και να περπατάτε τουλάχιστον μια φορά την ώρα για 5 λεπτά.

Πηγή: iatropedia.gr

Σκωληκοειδίτιδα – συμπτώματα: Τι να προσέχετε από τις πρώτες στιγμές

Η σκωληκοειδής απόφυση είναι ένας στενός σωλήνας που προεξέχει από το παχύ σας έντερο. Μπορεί να έχει μήκος μέχρι και 15 εκατοστά και βρίσκεται στην κάτω δεξιά πλευρά της κοιλιάς σας. Επί της ουσίας, πρόκειται για ένα “αχρείαστο” όργανο, αφού δεν το χρειάζεστε για να ζήσετε. Μάλιστα, οι ειδικοί ακόμα και σήμερα δεν γνωρίζουν ακριβώς τον σκοπό της ύπαρξής του, ακόμα και στους προγόνους μας.

Όταν η απόφυση αυτή παθαίνει φλεγμονή, η πάθηση λέγεται σκωληκοειδίτιδα. Η ακριβής αιτία της σκωληκοειδίτιδας δεν είναι πάντα σαφής. Μερικές φορές, η απόφυση γεμίζει με βλέννα, παράσιτα, ή κόπρανα, γεγονός που προκαλεί ερεθισμό. Τα βακτήρια μπορούν να πολλαπλασιαστούν γρήγορα μέσα σε μία σκωληκοειδή απόφυση που έχει φλεγμονή. Αν διαρραγεί (σκάσει), μπορεί να εξαπλωθούν βακτήρια στο εσωτερικό της κοιλιάς σας. Η προκύπτουσα μόλυνση μπορεί να προκαλέσει αποστήματα.

Μια σπασμένη σκωληκοειδίτιδα είναι μια επικίνδυνη και απειλητική κατάσταση για τη ζωή σας. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζετε όλα εκείνα τα συμπτώματα που δείχνουν ότι υπάρχει φλεγμονή στην σκωληκοειδή σας απόφυση, ώστε να προλάβετε εγκαίρως να επικοινωνήσετε με το γιατρό σας για την αφαίρεσή της.

Στους περισσότερους ανθρώπους, ο πόνος ξεκινά γύρω από τον ομφαλό και στη συνέχεια “μετακινείται”. Καθώς η φλεγμονή επιδεινώνεται, ο πόνος από τη σκωληκοειδίτιδα συνήθως αυξάνεται και τελικά γίνεται πολύ έντονος.

Παρά το γεγονός ότι ο καθένας μπορεί να εκδηλώσει σκωληκοειδίτιδα, εμφανίζεται πιο συχνά σε άτομα ηλικίας μεταξύ 10 και 30 ετών.

Συμπτώματα

Η σκωληκοειδίτιδα είναι η φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης, μιας μικρής “σακούλας” που προεξέχει από το παχύ σας έντερο στην κάτω δεξιά πλευρά της κοιλιάς σας.

Αν γνωρίζετε ακριβώς τα συμπτώματα της σκωληκοειδίτιδας, τότε θα είστε σε θέση να προλάβετε να την αντιμετωπίσετε εγκαίρως και με την μικρότερη δυνατή δυσφορία.

Τα συμπτώματα της σκωληκοειδίτιδας μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Ξαφνικό πόνο που ξεκινά στην κάτω δεξιά πλευρά της κοιλιακής χώρας
  • Ξαφνικό πόνο που ξεκινά γύρω από τον ομφαλό και συχνά “μετατοπίζεται” προς το κάτω δεξιά μέρος της κοιλιάς σας
  • Πόνο που επιδεινώνεται όταν βήχετε, βαδίζετε ή κάνετε άλλες κινήσεις
  • Ναυτία και έμετο
  • Απώλεια της όρεξης
  • Χαμηλού βαθμού πυρετό που μπορεί να επιδεινωθεί καθώς η ασθένεια εξελίσσεται
  • Δυσκοιλιότητα ή διάρροια
  • Φούσκωμα στην κοιλιά

Η περιοχή του πόνου σας ενδέχεται να διαφέρει ανάλογα με την ηλικία σας και την ακριβή θέση της σκωληκοειδούς σας απόφυσης. Στις έγκυες γυναίκες, ο πόνος μπορεί να φαίνεται ότι προέρχεται από το πάνω μέρος της κοιλιάς, επειδή η απόφυση αυτή βρίσκεται προσωρινά υψηλότερη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Πηγή: iatropedia.gr

Καρκίνος του μαστού δεν σημαίνει απαραίτητα ψηλαφητός όγκος – Τί λένε οι ειδικοί

Περίπου ένα στα έξι περιστατικά καρκίνου του μαστού εκδηλώνεται με συμπτώματα πέραν των ψηλαφητών όγκων, σύμφωνα με επιστήμονες από το Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι κάθε γυναίκα πρέπει να γνωρίζει ποια άλλα συμπτώματα υποδεικνύουν καρκίνο του μαστού ώστε να αναζητήσει και να λάβει έγκαιρα τη βοήθεια που χρειάζεται.

Στο πλαίσιο σχετικής μελέτης, σύμφωνα με το BBC, οι επιστήμονες κατέγραψαν τα συμπτώματα 2.300 γυναικών που είχαν προσφάτως διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού.

Διαπίστωσαν ότι όσες γυναίκες δεν είχαν εμφανίσει ψηλαφητούς όγκους ήταν πιο πιθανό να αναβάλουν την επίσκεψη στον γιατρό τους.

Οι επιστήμονες παρουσίασαν τα ευρήματά τους στο συνέδριο του Εθνικού Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο (NCRI), το οποίο πραγματοποιείται στο Λίβερπουλ 6-9 Νοεμβρίου.

Το πρήξιμο στη μασχάλη ή μια λοίμωξη στον ιστό του μαστού πρέπει να εξετάζεται οπωσδήποτε από τον γιατρό, ανέφεραν οι επιστήμονες. Το ίδιο ισχύει και για οποιαδήποτε αλλαγή στη θηλή (εξάνθημα, αιμορραγία, έκκριση υγρού), καθώς και για τυχόν πληγές στην επιδερμίδα του μαστού.

«Η έρευνα δείχνει ότι πολύ συχνά οι γυναίκες καθυστερούν την επίσκεψη στον γιατρό αν και έχουν εκδηλώσει συμπτώματα καρκίνου του μαστού» σχολιάζει η Δρ Κάρεν Κένεντι, διευθύντρια του Εθνικού Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο, προσθέτοντας πως «αυτό συμβαίνει πιθανώς επειδή δεν γνωρίζουν ότι ο καρκίνος του μαστού εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους, πέραν των ψηλαφητών όγκων».

Κλείνοντας, η Δρ Κένεντι επισημαίνει ότι «σε μια νόσο όπως ο καρκίνος του μαστού είναι αναγκαίο η διάγνωση να γίνεται όσο το δυνατόν πιο νωρίς ώστε να σχεδιαστεί και να ξεκινήσει να εφαρμόζεται το πλάνο θεραπείας».

Ενδείξεις και συμπτώματα του καρκίνου του μαστού

– νέος όγκος ή σκλήρυνση του ιστού σε έναν από τους δύο μαστούς

– αλλαγή στο μέγεθος ή στο σχήμα του μαστού

– έκκριση υγρών (με ή χωρίς ίχνη αίματος) από τη θηλή

– όγκος ή πρήξιμο στη μασχάλη

– κοίλωμα (λακκάκι) στην επιδερμίδα του μαστού

– εξάνθημα γύρω από τη θηλή ή επάνω σε αυτή

– αλλαγή στην όψη της θηλής (π.χ. βύθιση προς τα μέσα)

Πηγή: onmed.gr

Τεστ: Δείτε αν λειτουργεί σωστά ο θυρεοειδής σας

Ο θυρεοειδής, ο μικρός αδένας σε σχήμα πεταλούδας που βρίσκεται στη βάση του λαιμού, παίζει σημαντικότατο ρόλο στην υγεία μας. Με τη βοήθεια του ιωδίου, το οποίο λαμβάνουμε από το επιτραπέζιο αλάτι και από τροφές όπως τα ψάρια, τα θαλασσινά, η πατάτα, το αυγό και τα όσπρια, ο θυρεοειδής παράγει ορμόνες που επηρεάζουν τη λειτουργία κάθε ιστού και κάθε κυττάρου του οργανισμού.

Οι θυρεοειδικές ορμόνες παίζουν ρόλο, μεταξύ άλλων, στον μεταβολισμό, στην εγκεφαλική λειτουργία, στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος και στον έλεγχο των επιπέδων ενέργειας. Μια διαταραχή στη λειτουργία του θυρεοειδούς συνεπάγεται μειωμένη ή υπερβολική παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών, με αλυσιδωτές αντιδράσεις σε πληθώρα βιολογικών διεργασιών. Οι διαταραχές του θυρεοειδούς είναι συχνότερες στις γυναίκες απ’ ό,τι στους άντρες και συχνά η αιτιολογία τους δεν μπορεί να εντοπιστεί με ακρίβεια, αν και θεωρείται ότι οφείλονται σε έναν συνδυασμό γενετικών παραγόντων, αυτοάνοσων παθήσεων και στρες.

Απαντήστε στις παρακάτω ερωτήσεις για να δείτε εάν υπάρχει υποψία διαταραχής στη λειτουργία του θυρεοειδούς σας.

1. Νιώθετε συχνά κούραση, ασχέτως των ωρών ύπνου που απολαμβάνετε;

Ο υποθυρεοειδισμός χαρακτηρίζεται από ένα μόνιμο αίσθημα έλλειψης ενέργειας και υπνηλίας, παρά την επαρκή και ποιοτική ξεκούραση. Οι θυρεοειδικές ορμόνες συμβάλλουν επίσης στην ομαλή εγκεφαλική λειτουργία. Τα χαμηλά επίπεδα των ορμονών αυτών συνδέονται με μειωμένη απελευθέρωση σεροτονίνης, ενός νευροδιαβιβαστή που προωθεί το αίσθημα της ευφορίας. Τέλος, οι θυρεοειδικές ορμόνες είναι απαραίτητες για τη λειτουργία του ιπποκάμπου, του κέντρου της μνήμης του εγκεφάλου μας.

2. Νιώθετε συνεχώς νευρικότητα;

Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει όταν η παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών ξεπερνά τα όρια του φυσιολογικού (υπερθυρεοειδισμός), οδηγώντας σε μόνιμη νευρικότητα και εγρήγορση.

3. Έχετε πάρει/χάσει κιλά;

Ο υποθυρεοειδισμός οδηγεί σε αύξηση του σωματικού βάρους –που δεν μπορεί να αποδοθεί σε αλλαγές στη διατροφή ή στα επίπεδα σωματικής άσκησης– λόγω της επιβράδυνσης που συνεπάγεται στον μεταβολικό ρυθμό. Παράλληλα, χαρακτηρίζεται από κατακράτηση υγρών –άρα και πρήξιμο στην κοιλιά– λόγω της επιβράδυνσης στη λειτουργία των νεφρών. Αντιθέτως, ο υπερθυρεοειδισμός χαρακτηρίζεται από επιτάχυνση του μεταβολισμού –άρα και περισσότερες καύσεις και μείωση του σωματικού βάρους.

4. Έχετε αρρυθμίες ή ταχυπαλμίες;

Σε περίπτωση υπερθυρεοειδισμού η καρδιά λειτουργεί πιο εντατικά, επομένως είναι πιθανό να εκδηλωθεί ταχυπαλμία ή αρρυθμία.

5. Κρυώνετε/ζεσταίνεστε συνέχεια;

Όπως ήδη αναφέρθηκε, ο θυρεοειδής ελέγχει τις καύσεις και τη θερμοκρασία του σώματος. Όταν λειτουργεί σε ανεβασμένους ρυθμούς, οι αυξημένες καύσεις συνεπάγονται αυξημένη παραγωγή θερμότητας, ενώ η μειωμένη παραγωγή ορμονών οδηγεί σε μειωμένη ροή αίματος προς την επιδερμίδα, με αποτέλεσμα να πέφτει η θερμοκρασία του σώματος ακόμη κι όταν οι καιρικές συνθήκες είναι ήπιες.

6. Παρατηρείτε αλλαγές στις γαστρεντερικές σας συνήθειες;

Η δυσκοιλιότητα και η διάρροια μπορεί να οφείλονται στον υποθυρεοειδισμό ή στον υπερθυρεοειδισμό αντίστοιχα, καθώς μια διαταραχή στη λειτουργία του θυρεοειδούς επηρεάζει το ρυθμό απόρριψης των περιττών ουσιών από το σώμα.

7. Έχετε εμφανίσει ξηρότητα στο δέρμα;

Ο υποθυρεοειδισμός συνεπάγεται μειωμένη ενυδάτωση του δέρματος, με αποτέλεσμα να εκδηλώνεται ξηρότητα και ξεφλούδισμα. Η ξηρότητα του δέρματος συχνά συνδυάζεται και με ευαισθησία των νυχιών.

Εάν απαντήσατε ΝΑΙ σε περισσότερες από μία ερωτήσεις, συμβουλευτείτε τον γιατρό σας ώστε να κάνετε μια απλή αιματολογική εξέταση που θα υποδείξει εάν τα επίπεδα των ορμονών σας βρίσκονται εντός των φυσιολογικών ορίων.

Πηγή: onmed.gr

Καρκίνος μαστού: 4 ανησυχητικά σημάδια εκτός από τους ψηλαφητούς όγκους

Πολλές γυναίκες που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: εντοπίζουν κάποιον όγκο στο στήθος τους που δεν υπήρχε πριν και αποδεικνύεται ότι είναι καρκίνος.

Ωστόσο, ένα ψηλαφητό ογκίδιο δεν είναι το μόνο σύμπτωμα του καρκίνου του μαστού.

Επειδή οι περισσότερες γυναίκες δεν είναι ενημερωμένες για τα μη τυπικά συμπτώματα, οι ερευνητές εικάζουν ότι αυτό μπορεί να καθυστερήσει τη διάγνωση της ασθένειας.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσετε να ψηλαφίζετε το στήθος σας, καθώς η ίδια μελέτη κατέληξε στη διαπίστωση ότι το 83% των γυναικών με καρκίνο του μαστού, εντόπισαν κάποιο εξόγκωμα για το οποίο απευθύνθηκαν στο γιατρό τους.

Οι ειδικοί συμβουλεύουν να ζητάτε ιατρική βοήθεια αμέσως μόλις παρατηρήσετε οποιαδήποτε αλλαγή στο στήθος σας.

Δείτε τέσσερα συμπτώματα που μπορεί να σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού αλλά δεν είναι κάποιο εξόγκωμα.

Ύποπτα σημάδια στο δέρμα

Αν παρατηρήσετε αλλαγές στο δέρμα του στήθους, όπως ένα «μπάλωμα» με τραχιά επιφάνεια ή φολίδες και πιο σκληρό από το υπόλοιπο ή κάποιο βαθούλωμα, συμβουλευτείτε γιατρό. Σε κάποιες μορφές καρκίνου του μαστού οι αδένες του στήθους φράζουν με αποτέλεσμα να προκαλούνται αλλαγές στο δέρμα που κάνουν το στήθος να μοιάζει ότι είναι καλυμμένο με φλούδα πορτοκαλιού.

Πρήξιμο

Μερικές φορές ένα ογκίδιο που βρίσκεται κάτω από το δέρμα δεν γίνεται αντιληπτό με την ψηλάφηση. Μπορεί όμως να αλλάξει το σχήμα ή το μέγεθος του στήθους. Μπορεί επίσης να προκαλέσει πόνο, σύμπτωμα για το οποίο παραπονιέται περίπου το 6% των γυναικών.

Αλλαγές στη θηλή

Ένα άλλο, λιγότερο συνηθισμένο σύμπτωμα του καρκίνου του μαστού είναι η αντιστροφή της θηλής, δηλαδή η θηλή του στήθους γυρίζει προς τα μέσα. Αυτό οφείλεται σε κάποια μάζα που αναπτύσσεται στο εσωτερικό του στήθους και αλλάζει το σχήμα του. Περίπου το 7% των γυναικών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού, αναφέρουν ανωμαλίες στη θηλή.

Εκκρίσεις από τη θηλή

Οι εκκρίσεις από τις θηλές που δεν είναι μητρικό γάλα, τις περισσότερες φορές δεν σχετίζονται με καρκίνο. Είναι όμως σημαντικό να δείτε αμέσως γιατρό, ειδικά αν οι εκκρίσεις συμβαίνουν χωρίς να αγγίζετε ή να πιέζετε τις θηλές σας, αν έχουν αίμα ή εντοπίζονται μόνο στον ένα μαστό.

Πηγή: onmed.gr

Πολύποδες και καρκίνος του παχέος εντέρου: Τι πρέπει να ξέρετε – Τι να τρώτε για να μειώσετε τον κίνδυνο

Οι πολύποδες του παχέος εντέρου βρίσκονται συχνά κατά τη διάρκεια μίας κολονοσκόπησης, όπου αφαιρούνται για να εξεταστούν κάτω από το μικροσκόπιο.

Οι πολύποδες είναι ένα επιπλέον κομμάτι ιστού που αναπτύσσεται μέσα στο σώμα σας. αναπτύσσονται στο παχύ έντερο ή στο ορθό. Οι περισσότεροι δεν είναι επικίνδυνοι. Ωστόσο, ορισμένοι μπορεί να μετατραπούν σε καρκίνο του παχέος εντέρου. Για την δική σας ασφάλεια, οι γιατρός θα αφαιρέσει τους πολύποδες και θα τους εξετάσει. Μπορούν να αφαιρεθούν και κατά τη διάρκεια μιας κολονοσκόπησης.

Ο καθένας μπορεί να εμφανίσει αυτό το πρόβλημα. Περισσότερες πιθανότητες έχουν όσοι:

  • Είναι άνω των 50 ετών
  • Είχαν πολύποδες πριν
  • Ένα μέλος της οικογένειας είχε ή έχει το πρόβλημα
  • Έχουν οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου

Οι περισσότεροι πολύποδες του παχέος εντέρου δεν προκαλούν συμπτώματα. Εάν έχετε συμπτώματα, αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Αίμα στα κόπρανα.
  • Δυσκοιλιότητα ή διάρροια που διαρκεί περισσότερο από μία εβδομάδα.

Η εύρεση και η αφαίρεση τους μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου ή του ορθού.

Ανάλογες αλλαγές στη διατροφή σας μπορούν να μειώσουν τις πιθανότητες εμφάνισης πολυπόδων του παχέος εντέρου. Έτσι:

  • Τρώτε περισσότερα φρούτα και λαχανικά
  • Χάστε το περιττό βάρος
  • Tρώτε τρόφιμα πλούσια σε ασβέστιο και βιταμίνη D, όπως γάλα τυρί, γιαούρτι, μπρόκολο, αυγά, συκώτι , σολομό.
  • Αποφύγετε λιπαρές τροφές, όπως το κόκκινο κρέας, το χοιρινό κρέας και το επεξεργασμένο, όπως μπέικον, λουκάνικα, αλλαντικά.

Πηγή: iatropedia.gr

Γαστρικός καρκίνος: Τα σημάδια που μπορούν να οδηγήσουν σε έγκαιρη διάγνωση

Ο γαστρικός καρκίνος είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων ασυμπτωματικός στην πρώιμη φάση και ανακαλύπτεται τυχαία όταν γίνεται γαστροσκόπηση για άλλα προβλήματα.

Οι μόνες ενοχλήσεις σε αυτό το στάδιο είναι η γαστρική δυσφορία και η ναυτία.

Παράγοντες κινδύνου
Ο γαστρικός καρκίνος οφείλεται σε συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

– Το 10% των περιστατικών εμφανίζονται σε άτομα που έχουν στην οικογένειά τους συγγενείς με καρκίνο στομάχου

– Η διατροφή που είναι πλούσια σε αλάτι, λιπαρά και καπνιστά τρόφιμα και φτωχή σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά

– Νοσήματα όπως η χρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

– Η μερική γαστρεκτομή κατά το παρελθόν

– Η ατροφική γαστρίτιδα

– Η κακοήθης αναιμία

– Το κάπνισμα

Συμπτώματα που πρέπει να υποψιάσουν τους ασθενείς

– Εμετοί

– Ανεξήγητη απώλεια βάρους

– Ανορεξία

– Αδυναμία

– Επίμονο κοιλιακό άλγος

– Γαστρορραγία

Πότε πρέπει να απευθυνθείτε στο γιατρό

Όταν τα συμπτώματα επιμένουν (πάνω από 2 μήνες) ή υποτροπιάζουν, ιδίως εάν έχετε προδιαθεσικούς παράγοντες.

Η γαστροσκόπηση είναι η πιο αποτελεσματική εξέταση για τον έλεγχο του στομάχου. Η διενέργεια γαστροσκόπησης κάθε 1-2 χρόνια σε ασυμπτωματικούς ανθρώπους που ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου, μπορεί να οδηγήσει στην πρώιμη ανίχνευση του γαστρικού καρκίνου και κατά συνέπεια στη μείωση της θνητότητας.

Πώς θα μειώσετε τον κίνδυνο

-Ακολουθείτε υγιεινή διατροφή, που θα περιλαμβάνει τουλάχιστον 2,5 φλιτζάνια φρέσκων φρούτων και λαχανικών

– Περιορίστε την κατανάλωση αλατιού και καπνιστών κρεάτων

– Προσέξτε το βάρος σας. Οι υπέρβαροι και οι παχύσαρκοι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του στομάχου

– Να είστε δραστήριοι

– Εάν έχετε συγγενή πρώτου βαθμού με καρκίνο του στομάχου, συμβουλευθείτε τον γιατρό σας για τυχόν προληπτικές εξετάσεις που πρέπει να κάνετε

– Μην καπνίζετε

Πηγή: onmed.gr